EstalactÍtico

 
 

Poemas » delfina acosta » estalactitico

EstalactÍtico

Y cómo cuesta no ponerme triste           
                                           
en esta tarde abierta al viento norte,     
                                           
no replegar mis alas y sumirme             
                                           
en las suaves olas de mi lecho.           
                                           
Entonces, ya acostada, hacer memoria       
                                           
de algún afortunado parpadeo,             
                                           
mi calculada prohibición, mi airosa       
                                           
tristeza alimentada con argento.           
                                           
Y cómo cuesta no volver el rostro         
                                           
en dirección al fresco de violetas,       
                                           
y preguntarme en dónde he malogrado       
                                           
los últimos temblores de mi sangre.       
                                           
Hubiera sido justo que en la hora         
                                           
exacta del hechizo, cuando terso           
                                           
aún tenía el rostro tú amabas,             
                                           
me hubiera vuelto yeso en la intemperie.   

Poemas y Poetas
Ya tenemos varios miles de poemas! Dentro de unas semanas tendremos completa la lista de poetas.
Poesia
- Poemas - Contacto - RSS Feed -
© Poemas Poetas [punto] com.